L. L. Zamenhof

La vojo

Tra densa mallumo briletas la celo,
al kiu kura?e ni iras.
Simile al stelo en nokta ?ielo,
al ni la direkton ?i diras.
Kaj nin ne timigas la noktaj fantomoj,
nek batoj de l’ sortoj, nek mokoj de l’ homoj,
?ar klara kaj rekta kaj tre difinita
?i estas, la voj’ elektita.

Nur rekte, kura?e kaj ne flanki?ante,
ni iru la vojon celitan!
E? guto malgranda, konstante frapante,
traboras la monton granitan.

Read more „L. L. Zamenhof”